تبلیغات
فرشته مهربانی - اخلاق اداری از دیدگاه امام علی (علیه السلام)
فرشته مهربانی
هرچیزی که بخوای
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


هرچیزی که توبخوای درهرزمینه ای

مدیر وبلاگ :محمدامین نجفی فینی
نظرسنجی
به نظرشمادربازی جمعه پرسپولیس-استقلال چه نتیجه ای رغم خواهدخورد؟




پس از حمد خدا و درود بر پیغمبر اكرم(ص)، بمن از تو خبر كاری رسیده كه اگر كرده باشی پروردگارت را به خشم آورده ،امام و پیشوایت را نا فرمانی نموده ،امانت خود را خوارگردانیده ای
« در كارت خیانت كرده و دیگر لیاقت حكم رانی نداری»
بمن رسیده است كه تو زمین را برهنه كرده ای «محصول اشجار وزراعات را برای خود برده و چیزی به رعیت نداده ای» پس هر چه زیر دو پایت بوده گرفته،و آنچه در دو دستت بوده خورده ای
«اموال و دارایی بیت المال را تصرف كرده برای خویش اندوخته ای»اكنون برای من حساب «دخل و خرج » خود را بفرست ، و بدان كه حساب خدا «در روز رستاخیز »از حساب و وارسی مردم بزرگتر است.(1)
در اینجا به اخلاق اداری از دیدگاه امام علی (ع) نگاهی اجمالی می شود.

ضرورت اخلاق اداری
 

اگر اخلاق اداری در زندگی كاری انسان وجود وحضور داشته باشد كار كردن شیرین وتوام با رضایت شغلی واحساس رضایتمندی وخود شكوفای یكسو ورضایت مردم وپیشرفت امور وشكوفائی كار ازدیگر سو است،ودرنتیجه موجب رضایت خالق وبارش رحمتها و بركتهای او می شود0
خطرناكترین رویداد انسانی انحطاط اخلاقی و شكسته اخلاقی است كه دراین صورت هیچ چیز به سلامت نخواهد ماند وانسانیت انسان فرو می ریزد، واین امر درامور اداری ازجایگاهی خطیر و ویژه برخوردار است0زیرا وقتی انسان از محدوده فردی خارج میشود و در پیوند با دیگر انسانها قرار می گیرد واین پیوند صورتی اداری می یابد، اگراخلاق نیك حاكم بر روابط انسانی نباشد، فاجعه چندین برابر می شود0به همین دلیل است كه والاترین ملاك در هر سازمان اداری متخلق بودن افراد به اخلاق انسانی است0
از منظر امیرمومنان علیه السلام انچه مایه برتری ادمیان وسبب والایی شان ایشان است،كرامتهای اخلاقی است واین كرامتها در اداره امور نقشی اساسی دارد0
روایت شده كه ان حضرت فرمود:
« علیكم بمكارم الاخلاق فانها رفعه » برشما باد به مكارم اخلاق كه ان سبب والایی است0
والایی مردمان و اعتبار آنان به مكارم اخلاق در ایشان است وكسانی كه در جایگاه اداره امور قرار می گیرند ، بیش از هر چیز به مكارم اخلاق و بزرگوارهای انسانی نیازمندند كه روابط انسان ها بدون كرامت های اخلاقی، روابطی خشك ونادرست خواهد شد0

اهمیت نوع نگرش اداری
 

مهترین مبنا در سامان یافتن اخلاق اداری تصحیح بینش كاركنان و بسامان اوردن نوع نگاه انان به خودشان و مردمان و مسئولان و وظایفشان است0زمانی كه نگاه انسان به خود ومردم ومافوقشان خود و
كار اصلاح شود وبا نگاهی توحیدی وپاك به این امور بنگرد وبراساس این نگاه عمل نماید0كار كردن عین خدمت كردن وعبادت نمودن وهمپای لذت شیرینی وهمتای رشد وشكوفایی است0
اینكه انسان خود را چگونه ببیند وچگونه بیابد وچه جایگاهی در هستی برای خود قائل باشد،به اخلاق باشد،به شدت دراخلاق ورفتار او تاثیر گذاراست0 ان كه خود را «عبد» می یابد و برای خویش «كرامت انسانی» و «عزت ایمانی» قایل است به گونه ای رفتار می كند،وان كه«عبد» بودن خود را از یاد می برد وبرای خویش«كرامت»و«عزت» قائل نیست به گونه ای دیگرومتضاد با گونه نخست رفتار می نماید0
بنابراین از مهمترین اوری كه باید به آن پرداخت،حفظ ورشد كرامت كاركنان نظام اداری،وترمیم و تقویت كرامت ایشان است كه اگركاركنان نظام اداری خود را كریم ببینند،كریمانه رفتار می كنند و كرامت خود را با هیچ معاوضه نمی نمایند0
امیرمومنان علی علیه السلام درسفارشی در گرانقدر به فرزندش امام حسن علیه السلام چنین فرموده است:
«اكرم نفسك عن كل دنیه، و این ساقتك الی الرغا ئب،فانك لن تعتاض بمب تبذل من نفسك عوضا»(2)
نفس خود را از هر پستی گرامی دار،هر چند تو را به انچه خواهانی برساند،چه انچه را از خود بر سر این كار می نهی ،هرگز به تو برنگرداند0
بیرون شدن از بندگی غیر خدا وخود رابنده خدا دیدن،انسان را به كرامت حقیقی می رساند واز پستی دور می سازد. «ما كان لبشر ان یوتیه الله الكتاب والحكم النبوه ثم یقول الناس كونوا عبادا لی من دون الله ولكن كونوا ربانیین بما كنتم تعلمون الكتاب وبما تدرسون»(3)
هیچ بشری را نسزد كه خدا به او كتاب وحكم وپیامبری بدهد،سپس اوبه مردم بگوید كه به جای خدا،بندگان من باشید،بلكه باید بگوید كه خداشناس خداپرست باشید بدان سبب كه كتاب خدا را به دیگران می اموختید وخود به خواندن ان می پرداختید

نگاه به كار و مسئولیت
 

نوع نگاه انسان به كار و مسئولیت از امور مهم اخلاق مطلوب اداری است. كسی كه كار ومسئولیت راامانت ببیند وان را وسیله عزتمندی وسرمایه شكوفایی خویش بداند،ازكار كردن احساس رضایت و خشنودی و خودشكوفائی میكند وهمین امر باعث بهبود اخلاق اداری او می شود.امیرمومنان در اموزشهای اخلاق اداری كارگزاران وكاركنان دستگاه اداری را دراین جهت اموزش می داد،چنانچه در نامه ای به اشعث بن قیس،استاندار «اذربایجان» چنین فرموده است:
«وان عملك لیس لك بطعمه ولكنه فی عنقك امانه وانت مسترعی لمن فوقك لیس لك ان تفتات فی رعیه ولا تخاطر لال بوثیقه»(4)
همانا كاری كه به عهده توست، طعمه ای برایت نیست، بلكه امانتی است بر گردنت، و آن كه تو را بدان كار گمارده،نگهبانی امانات را به عهده ات گزارده، و تو پاسخگوی آنی نسبت به آن كه فردا دست توست.این حق برای تو نیست كه در میان مردمان به استبداد و خود رایی عمل نمایی و به كاری دشوار جز با دستاویز محكم در آیی.
نیكو و زیبا دیدن كار وتلقی مثبت از مسئولیت،حال و هوای زندگی انسان را مثبت و نیكو و زیبا می سازد واساسا ارزش آدمی به آن چیزی است كه آن را نیكو و زیبا می بیند.
امیرمومنان علی (ع)در سخنی بسیار والا فرموده است:
«قیمه كل امری ما یحسنه»(5) انسان را آن بهاست كه در دیده اش زیباست.
توجه به درستی عمل و دقت در كار خوب انجام دادن امور، حقی است برای نفس كار و مسئولیت و هر كه در ادای چنین حقی كوتاهی روا دارد ،باید پذیرای تبعات منفی آن در روح و روان خویش ، گذشته از جوانب و نتایج دیگر باشد.
علی (ع) چنین درباره كوتاهی در كار فرموده است:
«من قصر فی العمل ابتلی بالهم»(6)
هر كه در كار كوتاهی ورزد ، دچار اندوه گردد.
در هر كار و مسئولیتی آنچه اساس است توجه به كیفیت و دقت ،و درست و خوب انجام شدن آن است و این حق كار ومسئولیت است كه باید ادا شود و نوع عملكرد آدمی میزان سنجش الهی است.
امیر مومنان در ضمن خطبه ای كه سفارش به پروا پیشگی نموده ،چنین فرموده است«اراد ان یبلوكم ایكم احسن عملا فبادرو باعمالكم تكونوا مع جیران الله فی داره»(7)
او خواسته است شما را بیازماید تا كار كدام یك از شما بهتر انجام شود.پس با كردارهای خود پیشی گیرید تا در خانه خدا با همسایگان خدا باشید.
امیر مؤمنان (ع) در این بیان خود به این آیه اشاره دارد كه خدای متعال فرموده:«الذی خلق الموت و الحیاة لیبلوكم ایكم احسن عملا» (8)
آنكه مرگ وزندگی را بیافرید تا شما را بیازماید كه كدامیك از شما نیكو ترید.
از این رو انچه در انجام دادن كار مسؤلیت به عنوان حق ان باید سخت مورد توجه قرار گیرد،كیفیت كار و خوب انجام دادن مسؤلیت است،نه گذراندن امور به هرصورت كه شد،واین چیزی است كه در اخلاق اداری باید در درجه نخست اهمیت قرار گیرد.به بیان امیرالمؤمنین (ع):«انكم الی اعراب الاعمال احوج منكم الی اعراب الاقول» (9) بی گمان شما به اعراب عملها محتاج ترید تا به اعراب سخنها.
عمل اعراب گذاری شده،عملی است كیفی وعملی كه خوب ودرست ودقیق انجام می گیرد و بی گمان چنین عملی اندك شمرده نمی شود.امام علی (ع)در حكمتی والا در این باره فرموده است:
«لایقل عمل مع التقوی،و كیف یقل ما یتقبل»(10)
هیچ كاری با تقوا اندك نیست و چگونه اندك بود آنچه پذیرفتنی است.
بالندگی كار و مسؤلیت در صحت وسلامت وقوت آن است و ترفیع آدمی با این میزان صورت می پذیرد. همچنین تلاش مداوم و پیوسته و دوری از هرگونه سستی و كوتاهی حقی اساسی در حقوق كار و مسؤلیت است.

نگاه به مردم
 

اخلاق اداری مطلوب،زمانی سازمان می یابد كه كاركنان نظام اداری به مردم از منظری درست بنگرند وخود را كارگزار،خزانه دار،وكیل وخدمتگزار مردمان ببینند.دراین صورت است كه اخلاق سازمانی مطلوب ظهور می نماید.امیرمؤمنان علی (ع)دراین باره به كارگزاران خود چنین آموزش داده است:«فانصفوا الناس من انفصكم واصبروا لحوائجهم وفانكم خزان الرعیة و وكلاء الامه ولا تحشموا احداً عن حاجته ولا تحبسوه عن طلبته»(11)
پس داد مردم را از خود بدهید و در براوردن حاجتهای انان شكیبایی ورزید كه شما خزانه دار رعیت هستید وامت را وكلاء و امامان را سفیران.حاجت كسی را ناكرده مگذارید، و او را از انچه مطلوب اوست با زمدارید.
كاركنان اداری زمانی به درستی میتوانند انصاف را پاس بدارند كه داد مردمان را ازخویش بدهند ودر رفتار با انان انان شكیبایی داشته باشند وبا ایشان طلبكارانه برخورد ننمایند خود را وكیل وخزانه دار انان ببینند واحساس كنند كه به موكلان خود پاسخگویند وفلسفه وجودی ایشان در نظام اداری خدمتگزاری به مردم است.
خطرناكترین افت اخلاق سازمانی وتباه كننده ترین عامل رفتارانسانی این است كه كارگزاران وكاركنان نظام اداری از بالا به پایین به مردم بنگرند،ورا بر انان مسلط ببینند،ودر ادارهامور خود را فرمانروا تصور نمایند واداره فرمانروایی كنند.
در نگاه امیرمومنان علی(ع) حقوق مردم بالاترین و والاترین حقوق شمرده میشود تا انجا كه امام (ع) حقوق حرمت مردم را برخاسته از اصل توحید وپیوند یافته با ان می بیند،چنانكه می فرماید:
«الفرائض الفرائض،ادوها الی الله تودكم الی الجنه.ان الله حرم حراما غیر مجهول،واحل حلالا غیر مدخول،وفضل حرمه المسلم علی الحرم كلها،وشد بالاخلاص والتوحید حقوق المسلمین معاقدها.»(12)
واجبها!واجبها!ان را برای خدا به جا اورید كه شما را به بهشت می رساند.خدا حرامی را حرام كرده كه ناشناخته نیست،ولی حلالی راحلال كرده كه از عیب خالی است،وحرمت مسلمانان را از دیگرحرمتها برتر نهاده،وحقوق مسلمانان را با اخلاص ویگانه پرستی پیوند داده است.
در نظام اداری انچه باید درراس مناسبات وروابط ورفتارها حاكم باشد،حرمت نگهداشتن مردم وپاسداری از حقوق ایشان است.این دریافت كه هر كس در هر مرتبه ای از نظام اداری در جایگاهی قرارگرفته است كه بتواند پاسدار حقوق مردم و حافظ حرمتهایشان باشد،تلقی اشخاص را در رویارویی با نعمت مسئولیت وبه كارگیری ان در جهت خدمت به انسانها تصحیح می نماید،ودر این صورت است كه یك نظام اداری مبتنی بر اخلاق انسانی ظهور می كند ودر این مسیر پایدار می ماند. به بیان امام علی(ع) كه می فرمایند:
«ان الله عبادا یختصهم الله بالنعم لمنافع العباد فیقرها فی ایدیهم مابذلوها،فاذا منعوها نزعها ثم حولها الی غیرهم.»(13)
همانا خدا رابندگانی است كه انان را به نعمتها مخصوص كند برای سودهای بندگان،پس ان نعمتها را در دست انان وا می نهد چندان كه ان را ببخشد،وچون از بخشش بازایستند ،نعمتها را از ایشان بستاند ودیگران را بدان مخصوص گرداند.

اصول اخلاقی اداری امانتداری
 

تلقی امانتدارانه از كار و مسئولیت وانجام دادن امور با رویكرد امانتداری،اصلی اساسی در اخلاق است.اگر انسان كار ومسئولیت را امانت بداند،بی گمان حرمت ان را پاس می دارد وتلاش میكند كه به خوبی ان را پیش ببرد وبالنده سازد.امام علی(ع) ازكارگزاران وكاركنان نظام اداری خود می خواست كه كار ومسئولیت را امانت بدانند ودر مناسبات وروابط خود امانتداری نمایند،چنانكه خطاب به اشعث بن قیس،استاندار اذربایجان،نوشت: «ان عملك لیس لك بطعمه ،ولاكنه فی عنقك امانه»(14) همانا كاری كه به عهده توست،بلكه امانتی است بر گردنت.
بر این مبنا هر كس در هر مرتبه اداری امانتدار مردم است وباید از اموال وامكانت وحقوق وحدود وحیثیت وشرافت انان پاسداری كند.در منظر امیرمنان علی(ع) بزرگترین خیانت،خیانت به امت وتعدی به امانت است.
در اموزشهای امام علی (ع)امانت والاترین چیز وامانتداری است.از این رو نخسین شرط اتصاف به اخلاق اداری امانتداری است.در سخنان گرانقدر برترین كار معرفی شده است.از این رو نخستین شرط اتصاف به اخلاق اداری، امانتداری است.
در سخنان گرانقدر امیر مومنان علی(ع)چنین امده است: «راس الاسلام الامانه»(15) راس امانتداری مسلمانی است.[یعنی امین بودن وخیانت نكردن]

خدمتگزاری
 

فلسفه وجودی نظام اداری ،خدمتگزاری به مردم است،وهمه كارگزاران وكاركنان در تمام مراتب،خادمان مردمند.این امر به عنوان یك اصل در نظام اداری مطرح است ومادام كه چنین احساسی وجود داشته باشد،كارگزاران وكاركنان نظام اداری با مردم رفتار مالكانه وفرمانفرمایانه نخواهند داشت،بلكه جایگاه و موقعیت خود را نعمتی می دانند كه وسیله خدمت به مردم است.
امام علی(ع) در حكمتی خطاب به جابرابن عبدلله انصاری چنین فرموده است:
«یا جابر،من كثرت نعم الله علیه كثرت حوائج الناس الیه،فمن قام لله فیها بما یجب عرضها للدوام والبقاء
ولم یقم فیها بما یجب عرضها للزوال والفناء»(16)
«ای جابر،ان كه نعمت خدا بر او بسیار بود،نیاز مردم به او بسیار باشد.پس هر كه در ان نعمتها را برای وی پایداركند.وان كه انرا چنان كه واجب است به مصرف نرساند نعمت او را ببرد ونیست گردانند.»
هر چه در انجام دادن امور،روحیه خدمتگزاری كامل تر باشد،ارزش كار وكارگزار بیشتر است و امیرمومنان(ع) سفارش میكند كه باید در این جهت حركت كرد.
ان حضرت فرموده است: «لا یستقم قضاء الوائج الا بثلاث:باستصغارها لتعظیم،وباستكتامها لتظهر،وبتعجیلها لتهنو.»(17)
روا ساختن حاجت جز با سه چیز راست نیاید:خرد شمردن آن تا بزرگ نماید،پوشیدن آن تا آشكار گردد و شتاب كردن در آن تا گوارا شود.

مسئولیت پذیری
 

مسئولیت در اخلاق اداری،اصلی مبنایی است به گونه ای كه هر نوع بی مسئولیتی به مفهوم بیرون شدن از مسیر و گلم نهادن در كجی ها و ناراستی هاست.به بیان امیرالمومنان علی (ع):
«و ان من ابغض الرجال الی اله تعالی لعبدوا و كله الله الی نفسه،جائر عن قصد السبیل،سائر بغیر دلیل.ان دعی الی حرث الدنیا عمل،و ان دعی الی حرث الاخرةكسل!كان ما عمل ما ونی فیه ساقط عنه!»(18)
دشمن ترین مردم در نزد خدا،بنده ای است كه خدا او را به خود واگذارد،و او پای از راه درست بیرون نهد و بی راهنما گام بردارد،اگر به كار دنیایی اش خوانند،به كار پردازد،و اگر به كار آخرتی اش خوانند،سستی و كاهلی نماید،گویی آنچه برای آن كار كند بر او بایسته است،و آنچه در آن سستی و كاهلی ورزد، از او نا خواسته. كمال آدمی، به كمال مشئولیت پذیری اوست. هرچه كسی در مسئولیت پذیری سستی ورزد، تباهی كارش بیشتر خواهد بود،و هر چه كسی مسئولیت پذیری بیشتری داشته باشد،به كمال بیشتری از نظر اخلاق فردی و اخلاق دست می باید.
امام علی (ع) حیطه مسئولیت پذیری را بسیار گسترده تعیین نموده و از كارگزران و كاركنان خود خواسته است كه نسبت به كلیه كارها و اقدامات،و نیز روابط و مناسبات خود مسئولیت پذیر باشند.
«اتقوا الله فی عباده و بلاده،فانكم مسئوولون حتی عن البقاع و البهائم.»(19) از خدا بترسید در حق بندگانش و شهرهایش،زیرا شما مسئولید حتی در ذر برابر سرزمین ها و چارپایان.
اصل مسئولیت پذیری می آموزد كه هر كس در هر مرتبه ای كه باشد،نسبت به تمام امور و كارهای خود مسئول و پاسخگوست.هیچ كارگذاری نمی تواند هر گونه كه خاست با مردم رفتار نماید وخود رانیز پاسخگو نداند.بر این مبنا كسی حق كمترین اهانت و بی احترامی به مردم را ندارد.كه افراد حتی نسبت به نوع نگاه و بیان و رفتار خود مسئولند.امام علی(ع)یادآور شده است:«لاتقل مالا یعلم،بل لاتقل كل ما تعلم فان الله سبحانه قد فرض علی جوارك كلها فرائض یحتج بها علیك یوم القیامه»(20)
چیزی را كه نمی دانی نگو،حتی بسیاری از چیزهایی را كه می دانی بر زبان نیاور زیرا خدا بر اعضای تو احكامی واجب كرده است كه در روز رستاخیز بدان اعضا بر تو حجت خواهد آورد.

انضباط كاری
 

انضباط كاری یعنی سامان پذیری،آراستگی،نظم و ترتیب و پرهیز از هر گونه سستی و بی سامانی در كار.این امور از عمده ترین آداب اخلاق اداری و هیچ سازمان و نظامی بدون رعایت این امور راه به جایی نخواهد برد.بهترین سازمان ها و نظام ها با زیرپا گذاشته شدن اصل انضباط كاری بر آن حاكم نیست توفیقی كسب نخواهد كرد و جز اتلاف نیرو بهره ای برد.امام علی (ع) فرموده است: «و امض لكل یوم عمله،فان لكل یوم ما فیه.»(21) كار هر روز را در همان روز انجام ده،زیرا هر روز كاری مخصوص به خود دارد.

پیگیری
 

امور اداری و پیشبرد اهداف سازمانی جز با پیگیری جدی كارها تحقق نمی یابد و هر كاری نیازمند پیگیری جدی و تلاش اساسی است تا به نتیجه مطلوب برسد و بدون وجود روحیه پیگیری در كارها هیچ كاری به درستی صورت نمی پذیرد. امیر المومنان علی (ع) در فرمانها و دستور العملهای حكومتی و اداری خود،كارگزاران و كاركنانش را به پیگیری امور شفارش نموده و از آنان خواسته است كه در خدمتگزاری مردمان پیگیرانه عمل كنند. آن حضرت در دستور العملی چنین فرموده است:«و لا تحشموا احدا عن حاجته،و لا تحسبوه عن طلبته.»(22)
كسی را درخواستش به خشم نیاورید و حاجت كسی را روا ناكرده نگذارید،و كسی را از آنچه مطلوب اوست باز ندارید. نظام اداری نباید به گونه ای باشدكه مردم سر درگم شوند وكارشان معطل گردد و به سرگردانی گرفتار آیند.حبس كردن امور و متوقف ساختن كارها از بزرگترین آفات اداری است كه جز با روحیه پیگیری جدی رفع نمی گردد.

مهرورزی
 

انجام دادن كارها و خدمتگزاری از سر مهرورزی والاترین هنردر اخلاق است.چنانچه اگر انجام دادن امور با مهرورزی توام شود،صورتی زیبا و كاملا انسانی می یابد وموجب پیوند جانها و الفت قلبها می گردد و در رفتار و مناسبات اداری،لتقلابی معنوی به وجود می آورد.امیرمومنان علی (ع)در حكمتی والا فرموده است:
«قلوب الرجال وحشیه،فمن تالفها اقبلت علیه»(23) دلهای آدمیان رمنده است،پس هر كه با آن الفت برقرار سازد،روی بدو نهد.
نیروی محبت از نظر اجتماعی،نیروی عظیم و موثری است و بهترین اجتماع آن اجتماعی است كه با نیروی محبت اداره شود.محبت زعیم و زمامدار به مردم و محبت و ارادت مردم به زعیم و زمامدار،علاقه و محبت زمامدار عامل بزرگی برای ثبات و ادامه حیات حكومت است. تا عامل محبت نباشد،رهبرنمی تواند و یا بسیار دشوار است كه اجتماعی را رهبری كند و مردم را افرادی منضبط و قانونی تربیت كند ولو اینكه عدالت و مساوات را در آن علاقه هاست كه مردم را به پیروی و اطاعت می كشاند.قرآن به پیغمبر خطاب می كند كه ای پیغمبر،نیروی بزرگی را برای نفوذ در مردم و اداره اجتماع در دست داری.
«فبما رحمه من الله لنت اهم و لو كنت فظا غلیظ القلب لانفضوا من حولك فاعف عنهم و استغفر لهم و شاورهم فی الامر.»(24)
به موجب لطف و رحمت الهی،برایشان نرم دل شدی كه اگر تندخوی سخت دل بودی از پیرامونت پراكنده می گشتند.پس از آنان درگذر و برایشان آمرزش بخواه ودر كار با آنان مشورت كن.
در اینجا علت گرایش مردم به پیامبر اكرم (ص)را علاقه و مهری دانسته كه نبی اكرم (ص)نسبت به مبذول می داشت.باز دستئر میدهد كه ببخششان و برایشان استغفار كن و با آنان مشورت كن.
اینها همه از آثار محبت و دوستی است،هم چنان كه رفق و حلم و تحمل همه از شئون محبت و احسانند.

دادورزی

رعایت عدل و انصاف در روابط و مناسبات اداری در خدمتگزاری مردم اصلی است كه بدون آن،نظام اداری از صورت لنسانی بیرون می رود و هر فساد و تباهی گریبانگیر آن می شود.حاكمیت عدالت در نظام اداری،و پاس داشتن داد و حفظ حقوق دیگران همانند حقوق خود،ودر مقام داوری حقوق طرفین را یكسان و برابر رعایت كردن،وبرای دیگران حقوقی برابر خود قائل شدن مهمترین قاعده ای است كه حافظ سلامت و قوت نظلم اداری و مایه پیوند دلهاست.

اگر همین قاعده در نظام اداری رعایت شود،رابطه كارگزاران و كاركنان با مردم درست سامان می یابد و عدل و احسان جلوه پیدا میكند.
امیرمومنان (ع)درباره فرموده خدای متعال«ان الله یامر بالعدل و الاحسان»(27) همانا خداوند به انصاف و نیكوكاری فرمان میدهد.
گفته است: «العدل الانصاف،. الاحسان التفضل»(28) عدل انصاف و احسان نیكویی كردن.
خداوند به نیكویی كردن وانصاف فرمان داده است و این فرمان شمول دارد و نظام اداری،نظامی اخلاقی است كه تمام روابط و مناسبات آن بر اساس داد ورزی باشد،بر این مبناست كه امام علی(ع) كارگذاران دستگاه اداری خود را پیوسته به دادورزی فراخوانده است.





صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی